İslâm fıkhında oruç tutmamayı mubah kılan durumlar
[ X ]
Tarih
2023
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Kırıkkale Üniversitesi
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
Müslüman, akıllı ve bulûğ çağına ulaşmış kişiler oruç ibadetiyle mükellef olurlar. Bu vasıflara sahip olan bireylere, sağlıklı ve mukim oldukları sürece oruç tutmak farzdır. Bununla beraber ramazan orucunun özellikle gündüzlerin uzun olduğu mevsimlerde diğer ibadetlerde olmayan bir meşakkati olduğu söylenebilir. Çünkü fecr vaktinden gün batımına kadar yeme-içme ve cinsel ilişkiden uzak durmayı gerektiren oruç ibadeti insanın bünyesini zorlayabilir. Normal sağlıklı kişilerde bile bu şekilde zorluk meydana getirebilecek olan oruç ibadeti, birtakım özürleri olan insanlar için daha da zor olacağı aşikardır. Bundan dolayı bazı mazeretlerin bulunması hâlinde oruç tutulmaması mubah hâle gelmektedir. Çünkü İslam dini, kişileri güçleri kadar sorumlu tutmuş, güçlerini aşan veya kişileri sıkıntıya sokan durumlarda kolaylaştırıcı hükümler getirmiştir. Oruç tutmamayı veya başlanmış bir orucu açmayı mubah kılan durumlar ise genellikle fıkıh kitaplarında şu şekilde sayılmıştır. Yolculuk (seferilik), hastalık, gebelik, çocuk emzirmek, yaşlılık, savaş hali, tehdit edilme, açlık, susuzluk, kadının adet veya lohusa hali ve zor işlerde çalışmak. Bu çalışmada, İslam hukukunda oruç tutmamayı mubah kılan özürler ele alınıp mezhepler arası karşılaştırmalar yapılarak ortaya konmaya çalışılmıştır.
Fasting, which means ruze gereften in Persian, and savm and Siyâm in Arabic, is a form of worship in which the subject of endurance, which has an important place in Islamic law, is best explained. The religion of Islam held people as responsible as their strength, and brought facilitating provisions in situations that exceeded their strength or caused distress. On the basis of this general principle, the fasting of Ramadan, which is obligatory, has given some licenses to postpone the worship depending on certain conditions. Situations that make it permissible not to fast or to break a fast are as follows: Traveling (journey), illness, pregnancy and breastfeeding, old age, warfare, threats, hunger and thirst, women's menstruation or postpartum state, working in hard jobs. A person who cannot fast due to one of these excuses should not show the fasting, the fasting people, the month of Ramadan, and show it as much as possible within the framework of decency. In this study, it has been tried to reveal the excuses that make not fasting permissible in Islamic law, together with interdenominational comparisons.
Fasting, which means ruze gereften in Persian, and savm and Siyâm in Arabic, is a form of worship in which the subject of endurance, which has an important place in Islamic law, is best explained. The religion of Islam held people as responsible as their strength, and brought facilitating provisions in situations that exceeded their strength or caused distress. On the basis of this general principle, the fasting of Ramadan, which is obligatory, has given some licenses to postpone the worship depending on certain conditions. Situations that make it permissible not to fast or to break a fast are as follows: Traveling (journey), illness, pregnancy and breastfeeding, old age, warfare, threats, hunger and thirst, women's menstruation or postpartum state, working in hard jobs. A person who cannot fast due to one of these excuses should not show the fasting, the fasting people, the month of Ramadan, and show it as much as possible within the framework of decency. In this study, it has been tried to reveal the excuses that make not fasting permissible in Islamic law, together with interdenominational comparisons.
Açıklama
Sosyal Bilimler Enstitüsü, Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı
Anahtar Kelimeler
Din, Religion
